Onderstaande video helpt je om de basis van de sterkte-indicatie te begrijpen. Hieronder maken we vervolgens een verdiepingsslag.

<video>

Er zijn drie getallen die we berekenen en waarmee we rekenen.

• Sterkte-indicatie: indicatie voor de sterkte van een team voorafgaand aan de competitie (dit getal is ook opgenomen in de (concept)indelingen);
• Teamsterkte: de sterkte van een team zoals na afloop van de competitie berekend op basis van uitslagen;
• Puntenscore speler: indicatie voor de sterkte van een individuele speler op basis van gespeelde wedstrijden in een (of meerdere) competitie(s) en de sterkte van de teams waarin hij/zij speelde. Deze puntenscore wordt bepaald op basis van de teamsterkte.

In Sportlink Club geef je als vereniging op met welke teams je aan de competitie gaat deelnemen en wie er in die teams gaan spelen. Dankzij de gegevens van het Digitaal Wedstrijd Formulier (DWF) van de gespeelde wedstrijden weten we in welke teams de opgegeven spelers korfbalden in voorgaande competities.

Om de sterkte van een team te bepalen, kijken we naar wie er in dat team gaan spelen en welke individuele puntenscores zij meebrengen. De sterkte-indicatie voor het team is het gemiddelde van de puntenscores van de in het team opgegeven spelers.

De opgave van de teams voorafgaand aan de competitie is echter vaak niet helemaal gelijk aan de teamsamenstelling waarmee daadwerkelijk is of wordt gespeeld, bijvoorbeeld door blessures of afwezigen. Na een aantal weken (c.q. aan het einde van de competitie) kijken we daarom in de historie die is opgebouwd uit de vastgelegde DWF’s wie er daadwerkelijk als spelers van een team moeten worden beschouwd. We kijken in welk team iemand het meest heeft gespeeld. In de A-categorie kijken we alleen naar de wedstrijden waarin iemand minimaal 25 procent van de tijd in het veld stond. In de B-categorie telt elke wedstrijd mee waarin iemand als speler op het DWF staat mee, want hier worden wissels niet apart ingevoerd. Aan de hand van die gegevens berekenen we vervolgens de sterkte-indicatie van het team opnieuw en daar werken we weer verder mee.

Vervolgens bepalen we de sterkte van de poule, waarin het teams is ingedeeld. Dit is het gewogen gemiddelde van de sterkte-indicaties van de teams die in de poule zijn ingedeeld. De hoogste en laagste sterkte-indicaties tellen in het gemiddelde één keer mee, de overige sterkte-indicaties driemaal. Zo voorkomen we dat één hele sterkte of zwakke ploeg het poulegemiddelde enorm omhoog of omlaag trekt.

De teamsterkte van een team na afloop van een competitie wordt bepaald door de poulesterkte, vermeerderd met een score voor het behaalde aantal winstpunten en voor het ‘doelsaldo’. Hieronder een voorbeeld, waarbij we per kolom uitleggen wat er staat.

• Kolom 1: twee fictieve poules X en Y
• Kolom 2: ingedeelde ploegen in de betreffende poules
• Kolom 3: vooraf berekende sterkte-indicatie per team
• Kolom 4: berekende poulesterkte
• Kolom 5: aantal gespeelde wedstrijd
• Kolom 6: aantal behaalde winstpunten
• Kolom 7: doelsaldo
• Kolom 8: aantal punten dat een team krijgt voor de behaalde aantal winstpunten
  Dat wordt berekend met de volgende formule:
  Wp = ((Behaalde aantal winstpunten/Te behalen aantal winstpunten)*10)-5
  Dat geeft 5 punten als een team alles wint en -5 als een team alles verliest.
• Kolom 9: aantal punten dat een team krijgt op basis van het doelpuntenverschil in wedstrijden
  Per wedstrijd krijgt een team punten op basis van de uitslag. Hierbij kijken we naar het doelpuntenverschil in combinatie met het totaal aantal gescoorde doelpunten. Zo levert 7-5 winst minder op dan 5-1 winst, want doelpuntenverschil is groter (2 versus 4). 7-5 winst levert meer punten op dan 11-9 winst, want dan is het doelpuntenverschil groter ten opzichte van het totaal aantal doelpunten in de wedstrijd (2/12 versus 2/20)*. Hierbij kijken we ook hoeveel doelpunten er gemiddeld per wedstrijd worden gemaakt in de betreffende (kleur)categorie. De berekening van het aantal punten op basis van elke uitslag is daarmee een stuk complexer, maar het uiteindelijke resultaat is een aantal plus of minpunten voor elk team.
• Kolom 10: de teamsterkte van het team
  Die wordt berekend door de optelsom van kolom 4, 8 en 9

Als de sterkte-indicaties overeenkomen met de werkelijke krachtsverhoudingen tussen de teams, dan zouden kolommen 3 en 10 in grote lijnen met elkaar moeten overeenkomen. In poule X is dat het geval, maar in poule Y niet. Op voorhand leken daar teams 6 en 9 de sterksten te zijn, maar dat bleek in de praktijk dus anders te zijn.

Het uitgangspunt is om teams met vergelijkbare sterkte-indicaties bij elkaar in te delen, maar soms lukt dat niet, bijvoorbeeld vanwege de reisafstanden. Er is dan een groter verschil tussen de sterkte-indicaties van de teams in een poule dan we eigenlijk zouden willen.

Voorbeeld 1:
Een team met een lage sterkte-indicatie dat is ingedeeld bij andere teams met een (veel) hogere sterkte-indicatie kan dan, terwijl het alle wedstrijden verliest, uitkomen op een hogere teamsterkte dan de sterkte-indicatie waarmee is begonnen. In dat geval wijzigen we van dat team de teamsterkte in de oorspronkelijke sterkte-indicatie, want het is niet de bedoeling dat een zwakke ploeg een hogere teamsterkte krijgt alleen maar door de indeling bij sterkere teams.

Voorbeeld 2:
Omgekeerd geldt hetzelfde: een sterke ploeg wordt ingedeeld bij teams met (veel) lagere sterkte-indicaties. Vervolgens wint deze ploeg elke wedstrijd, maar door de indeling bij teams met lagere sterkte-indicatie, krijgt dit team een lagere teamsterkte. Ook in dit geval passen we de teamsterkte aan in de oorspronkelijke sterkte-indicatie.

Na afloop van de competitie hebben we voor alle teams een teamsterkte berekend en uit de DWF’s weten we in welke teams elke speler gespeeld heeft. Met deze gegevens bepalen we de puntenscore voor elke speler voor deze competitie. Daarvoor vermenigvuldigen we het percentage gespeelde tijd in elk team met de teamsterkte, wat we vervolgens delen door het totale percentage gespeelde tijd.

Een voorbeeld uit bovenstaande tabel: stel dat teams 2 en 8 uit poule X en Y teams zijn van dezelfde vereniging. Een van de spelers heeft 400% gepeeld in team 8 (bijvoorbeeld 4 hele wedstrijden, of 2 hele en 4 halve wedstrijden), en 100% in team 1. Zijn puntenscore voor die competitie is dan: (400*65)+(100*80,5)/(400+100) = 68,1 punten.

Zo’n score hebben we ook van eerdere competities. De puntenscore van een individueel lid is vervolgens het gewogen gemiddelde van de puntenscores van dat lid in meerdere eerdere competities. Hierbij telt elke eerdere competitie maar voor 40% mee ten opzichte van de competitie erna. De zo berekende puntscore is wat een lid inbrengt in zijn nieuwe team. En daarmee is de cirkel rond en belanden we weer bij het berekenen van de sterkte-indicatie van een team.

Van nieuwe spelers hebben we geen speelhistorie. Hier krijgt iemand daarom op basis van zijn/haar leeftijd een aantal punten. Daarvoor gebruiken we de formule (Leeftijd – 6) x 5. Dit geldt alleen voor nieuwe spelers jonger dan 12,5 jaar. Oudere nieuwe spelers tellen niet mee bij de bepaling van de sterkte-indicatie.

Alle even oude, nieuwe spelers krijgen zo ongeacht hun werkelijke sterkte een gelijk aantal punten. Door deze aanname is dat de sterkte-indicatie van teams met meerdere nieuwe spelers erin minder betrouwbaar zijn dan van teams zonder nieuwe spelers.

Spelers die van een andere vereniging overkomen zien we niet als ‘nieuwe spelers’. Zij hebben een speelhistorie bij de vorige vereniging.

Hieronder vind je nog een extra toelichting over een aantal onderwerpen.

Splitsing teams

Het komt geregeld voor dat een (najaars)team in de volgende (zaal)competitie wordt gesplitst in twee teams. Tenzij de spelers van dat team in meer teams hebben gespeeld, hebben alle spelers uit dat team een (bijna) gelijke puntenscore, waardoor beide nieuwe teams ook een gelijke sterkte-indicatie zullen krijgen. Dat is echter niet altijd terecht. Soms worden door de vereniging de betere en mindere spelers van elkaar gescheiden. Dan zou de ene ploeg dus eigenlijk een iets hogere sterkte-indicatie moeten krijgen en de andere een iets lagere. Is dit het geval en is daardoor de ene ploeg iets te laag en de andere iets te hoog ingedeeld, dan is het dus zaak voor de vereniging om te reageren op de conceptindeling met sterkte-indicatie. We passen de sterkte-indicatie dan niet aan, maar houden er wel rekening mee.

Consequenties invallers

Als een team wedstrijden ruim verliest, is dat niet leuk. Het kan een reden zijn om in volgende wedstrijden enkele betere spelers uit andere teams in te zetten, waardoor een team misschien zelfs een wedstrijd niet verliest. Op zich is dat prima, maar het heeft natuurlijk wel consequenties. Als een team beter presteert door de invaller(s) dan eindigt het met een hogere teamsterkte en eindigen de spelers met een hogere individuele puntenscore. Het kan dat het team in de volgende competitie in een sterkere poule wordt ingedeeld: precies wat de vereniging níét wilde.

Sterkte-indicatie in verschillende competities

De sterkte-incidatie geeft een relatieve sterkte aan voor de teams in één competitie, maar geen absolute sterkte. De sterkte-indicatie van een team in de ene competitie kun je dus ook niet één op één vergelijken met de sterkte-indicatie van hetzelfde team in de volgende competitie. De sterkte-indicatie loopt ongeveer van 0 tot 200. De teamscore na afloop van de competitie in eerste instantie van -10 tot 210. Dat wijzigen we in een score van 10-200, zodat er weer ruimte voor nieuwe teams aan de onderkant is, zodat de sterkte-indicatie voor de volgende competitie weer loopt van 0 tot 200.

Wil je dus de indeling van een team in de competitie vergelijken met die in de vorige competitie? Kijk je welke teams van vergelijkbare leeftijd er zijn in de omgeving en sorteer die op sterkte-indicatie van hoog naar laag. Vervolgens kijk je naar de relatieve positie van jouw team op die lijst. Datzelfde doe je voor de vorige competitie. Vervolgens vergelijk je de relatieve posities met elkaar.

Sterkte-indicatie lopende de competitie

Bij de berekening van de sterkte-indicatie houden we rekening met de resultaten in de voorgaande drie competities, waarbij de resultaten in de meest recente competitie het zwaarst wegen.

Vaak is de meest recente competitie de lopende competitie. Voor de zaalcompetitie is de berekende sterkte-indicatie op het moment van publiceren bijvoorbeeld deels gebaseerd op de resultaten tot dan toe van de najaarscompetitie veld. De najaarscompetitie is dan meestal halverwege, wat betekent dat teams in poules van vier vaak één keer tegen elke ploeg hebben gespeeld. Dat geeft dus al een redelijk beeld van de sterkteverhoudingen in de poules.

Als teams niet volledig volgens schema spelen door verzette wedstrijden, kan de berekende sterkte-indicatie iets te hoog of te laag. Het is voor de competitiemedewerkers echter niet mogelijk om voor elk van de in te delen teams na te gaan of de berekende score aanpassing behoeft. Dat is dus iets waar verenigingen op moeten letten als ze de conceptindeling met sterkte-indicatie krijgen.

De sterkte-indicatie zoals vermeld in de conceptindeling is gebaseerd op de resultaten in de voorgaande competities en de lopende competitie tot dat moment. Elke volgende week berekenen we de sterkte-indicatie opnieuw en kijken we of de nieuwe scores aanleiding zijn om teams in de indeling hoger of lager in te delen. Als dat dan qua planning nog mogelijk is, zullen we dat ook doen.